وبسایت رسمی مسعود فراستی
درباره ديپلماسي فعال حق داشتن، سود جستن اندازه نگه داشتن
سرانجام پس از مدت ها فقر ديپلماتيك و دوري از ديپلماسي جدي - ملي و جهاني- سريع اما آرام به سوي شكل گيري يك ديپلماسي فعال مدرن نه سنتي گام برداشته ايم. ديپلماسي ظريف حدنگه دارنده يي كه ظاهري متين و آرام دارد با باطني تعرضي و محق: ديپلماسي كه در آن هم استراتژي معنا دارد و هم تاكتيك. ديپلماسي ای كه نه مازوخيستي است نه ساديستي و نه اتوپيايي.

در گذشته از آنجا كه استراتژي ديپلماتيك نداشتيم و تاكتيك، با توهم خود را دلداري مي داديم. لاجرم در زمين استراتژي ديگران بازي مي كرديم. چه آنجا كه پرخاش مي كرديم و چه جايي كه مظلوم نمايي.

ديپلماسي منفعل، بازي باخت- برد است. باخت ما و برد ديگران. يا در بهترين حالت بازي باخت- باخت. اما ديپلماسي فعال ميدان بازي برد- برد است. در اين ديپلماسي كه هم ملي است و هم جهاني، حق با ماست. اما حق داشتن به تنهايي كافي نيست. سود جستن از حق اساسي است در اين روند سود جستن، اندازه نگه داشتن تعيين كننده است. اگر اندازه نگه نداريم سود به زيان بدل مي شود و حق به ناحق مي رسد.

طبيعي و ناگزير است كه در اين مسير، نيروهاي مخالف و بازدارنده موجودند و گاه فعال: از هر دو سوي ميز.

نه عقل نه واقعيت باور نمي كنند و نمي پذيرند كه آن طرف ميز همه عليه ما متحدند. ابدا چنين نيست. جبهه غرب اساسا متحد نيست. ذاتا هم نمي تواند باشد. اتحادش موقتي است و شكننده، عرضي است و نه جوهري. اشتباهات ما- چه استراتژيك چه تاكتيكي- آنها را متحد مي كند و يكپارچه مي نمايد. بايد با برنامه يي دقيق و تاكتيك هاي متناسب در صفوف شان تزلزل ايجاد كرد و انشقاق. گام به گام دوستان و دشمنان را تشخيص داد و از هم تفكيك شان كرد و يارگيري جديد نمود. دوستان را افزون تر و دشمنان را كوچك تر ساخت. اكثر دشمنان را به دوستان- هر چند موقتي- بدل كرده و دشمن اصلي را مشخص كرد و منفرد.

واقعيت زندگي در همين يكي دو ماهه نشان مي دهد كه وقتي ما درست عمل مي كنيم و تعرض، و مي خواهيم از حق مان سود بجوييم و اندازه هم نگه مي داريم، آنها به هم مي ريزند و اختلافاتشان علني مي شود. حتي ناچار مي شوند برخلاف ديروز در ميدان ما بازي كنند. نگاه كنيد به پيشنهادات ايران در اجلاس سويس. هم نقشه راه متعلق به ما است هم زمان بندي آن. دشمنان اصلي، ميدان را از دست داده اند. هم ميدان از آن ما است هم بازي. قطعا اسراييل، جناح وحشي جنگ طلب در امريكا و برخي سران كشورهاي عربي در حال باختند و آغاز پايان تعرض. ديگر ميدان و بازي از آن آنها نيست. پيروزي ديپلماتيك ما كه همچنان دشوار است، منافع آنها را سخت به خطر انداخته. آنها تنها در شرايط بحران سازي و جنگ است كه مي توانند زندگي كنند. در شرايط صلح و امنيت جاي چنداني برايشان باقي نمي ماند. مشكلات آنها به رغم ظاهر قوي و پز دموكراتيك حقوق بشري و قدرت جهاني سرمايه ، به مراتب از ما جدي تر است و بيشتر.

برخي افراد و نيروهاي داخلي ما اگر همچنان اين وضعيت را درك نكنند، همصدا با دشمنان خارجي ما به سِكت هاي ضدملي و ضد مردمي تبديل شده و از ميدان بازي طرد مي شوند. افراد و برخي نيروهاي ضد دموكراتيك متعلق- و بازمانده- ديروز به رغم شعارها و نقاب هاي راديكال، كاريكاتور مضحك ديروزند و جايي در اين ميدان- نرمش قهرمانانه- ندارند و اگر خود را بازسازي نكنند و منافع ملي را درنيابند پايگاه هاي ناچيز مردمي شان بيشتر از دست مي رود و اعتماد به نفس شان نيز. نبايد زياد جدي شان گرفت. پنيك كردن امروزي و عوام فريبي شان از سر ضعف است نه قدرت. تخريب شان در ارگانيزم - در بدن - بيشتر به دندان دردي حاد شبيه است كه معالجه ساده يي دارد تا كمردردي مزمن و زمينگيركننده. از همين رو هيچ ضعفي هرچند ناچيز و فيزيكي جايز نيست.

برخي افراد و نيروهاي به ظاهر آزاديخواه اما تندرو نيز كه يك شبه به دنبال حل مسائل بسيارند و ايجاد مدينه فاضله، دست شان خالي است و به جاي دفاع از منافع ملي به دفاع از خود و سكت بي تاريخ شان مشغول. اما كشتي به راه خودش مي رود چه خوب كه دريابيم و از آن باز نمانيم.

براي ادامه كاري اين ديپلماسي فعال كه ديگر خوشبختانه متكي به نفت نيست، بايد منفذهاي رانت خواري اقتصادي و رانت خواري فرهنگي نيز بسته شود و فرهنگ نفتي جاي خود را به فرهنگ كار و توليد بسپارد. فرهنگ ملي مماس با مردم، با دورنماي شكوفايي ثروت هاي مادي و معنوي.

بحث فرهنگ بماند براي وقت ديگر.
روزنامه اعتماد، آبان 1392

13 دیدگاه

۹۱/۱۲/۱۲

فربد
۹۱/۱۲/۱۳ - ۰۰:۵۹
29
پاسخ
حرفتان همه درست.ولی مگر که این بلا را سر سینما آورده؟دوستانتان در برنامه مزخرف و ضد سینمای ققنوس قطعا در صدرند.آنهایی که مشکلشان فیلم نیست.مشکلشان خود سینماست.فعلا هم دور دور همین دوستان شماست.
مهدی
۹۱/۱۲/۱۶ - ۲۳:۲۹
019
پاسخ
چقد جمله ی آخرتون خوب بود. تو کل متن آدمو از سینمای ایران نا امید می کنین. ولی خط آخر تعدیلش می کنه.
کلا پایان بندی متناتون خیلی خوبن.
زارع
۹۱/۱۲/۱۸ - ۱۹:۵۴
12
پاسخ
دوست داشتم.نظرتون در مورد تنهای تنهای تنها،هیس دخترها فریاد نمی زنند،قاعده تصادف و دربند چیه؟لطفا پاسخ دهید
فرهاد
۹۱/۱۲/۲۹ - ۱۶:۵۵
31

سلام .آقاي فراستي به عنوان يه منتقد اين خوبه كه رو حرفاتون هميشه وايسادين(اين كه فيلم بايد قصه تعريف كنه)ولي اين حرفي كه شما روش وايسادين ديگه جواب نميده.سينما كه در دهه هاي 40-70 ميلادي نيست از اون دوران خيلي گذشته.واقعا كمال تبريزي درست گفت كه آرگو از اون فيلماي مورد علاقه مسعود فراستيه.مطمین بودم با كلاس هنرپيشگي مخالفت ميكنيد اما اگه مسیله فوق رو كه گفتم درك كنيد كه نميكنيد اين فيلم بهترين فيلم جشنواره بود

محمد معین موسوی
۹۱/۱۲/۲۲ - ۲۱:۲۱
61
پاسخ
کلاس هنرپیشگی از نیمه به بعد فیلم خوبیه
پیمان
۹۱/۱۲/۲۶ - ۰۰:۳۳
05
پاسخ
سلام
مرسی..
کاش مشروح تر بود..
هادی
۹۲/۳/۴ - ۲۰:۲۳
40
پاسخ
تاریخی و مثلا انقلابی درباره لبنان و عراق و افغانستان و آفریقا و روسیه. جالب است مسئله خودمان را نداریم اما مسئله قحطی زده گان سومالی را داریم. ,
و اینک غزه را هم اضافه کنیم بر این لیست استاد.........
حاجیان
۹۲/۳/۱۵ - ۲۳:۰۳
02

فلسطین مسئله ای است که همه متفکران و آزادگان جهان در مورد آن موضع دارند.( اشاره به فیلم مستند اینک غزه استاد)و همینطور قتل عام های اردوگاه های لبنان و منطقه قانا که در آن کودکان زیادی کشته شدند. در آن سال هنرمندان از سراسر دنیا در ایتالیا جمع بودند و یکی از استادان ما که در آن جمع حاضر بود و اثر محیطی با همین موضوع خلق کرده بود می گفت خانم هنرمند ایتالیایی که زن جوانی بود طفل شیرخوار خود را همراه آورده بود شیر می داد به نشانه همبستگی با کودکان قانا در میان آن جمع که در تاریکی شب شمع روشن کرده بودند .

007
۹۲/۵/۱ - ۰۲:۲۰
00
پاسخ
يعني بريم از اينترنت فيلم دانلود كنيم؟

amin
۹۲/۶/۳۱ - ۲۱:۴۵
25
پاسخ
درباره فیلم حوض نقاشی
این حرف منصفانه نیست"منگول فروشی با ادعای تحریم دارو"
این فیلم فقط یه عاشقانه است که در زمان خودش ساخته شده وخیلی هم قابل احترام
مرتضی
۹۲/۱۰/۲ - ۱۳:۲۷
11
پاسخ
ببین از وقتی رفتی از هفت ، خیلی ها نمی بیننش!، می تونی یه سر به وبسایت قدیمش بزنی و انبوه نفرت های مخاطبین رو از گروه جدید مجریان هفت ببینی!!
ولی عرض بنده یه چیز دیگه است! ببین بعد از اینکه از هفت رفت ، من مثل خیلی های دیگه توی وب دنبالت گشتیم! ولی متاسفانه حتی توی این وبسایت ات هم اصلاً فعال نیستی! علتش چیه استاد؟ می دونم فیلم های ایران سطح اش پایینه و همیشه نقدهای قشنگ می کردی توی هفت! ولی چرا یه سربرگ راه نمی اندازی توی سایت ات و هر هفته نقد یه فیلم روز رو بذاری تا ازت یه چیز یاد بگیریم... خیلی دلتنگ نقدات تو هفتم...، بیا همینجا راه اش بنداز دیگه! اون شبکه 4 یه برنامه بود جند بار اومدی؟ نمی شه همونو بگیرن دست خودتون بزنین تو دهن این گروه جدید هفت! واقعاً نقدهاشون مزخرفه....
امیررضا
۹۳/۸/۱۲ - ۱۳:۱۷
11
پاسخ
چرا از برنامه سینما کلاسیک رفتی واقعا تماشای فیلم با نقدهای شما خیلی میچسبه بهترین منتقد ایران
رویا
۹۳/۱۰/۱۸ - ۲۱:۴۸
01
پاسخ
سلام.الآن که این نظر را مینویسم ، سال 93میباشد.ولی مگه فرقی هم میکنه.همین حالا هم فکر میکنم همچنان حال سینما خرابتر از گذشته است.آقای فراستی با این (خراب است گفتن ها)کاری از پیش نخواهید و نخواهیم برد.جرئت خردمندانه ی دیگری لازمست و حرکت موثرتری چونان هفت.
All Rights Reserved by MassoudFarassati.com 2012

© Deyhim

info@massoudfarassati.com