وبسایت رسمی مسعود فراستی
افلاس ضد یادداشت های جشنواره ای

مالاریا: واقعا بد است برای پرویز شهبازی که قدم به قدم و دم به دم به عقب برود تا به« نفس عمیق» اش برسد که فیلم بدی بود. عیار ۱۴ را او ساخته؟ شک می کنم.

    
 آخرین بار کی سحر رو دیدی؟: در این سن وسال خیلی عیب ندارد که آدم فیلم بد بسازد. اما خیلی بد است که باور کند تجربه فرم می کند و فیلم به این لوسی و بی فرمی بسازد. دوربین رو دست کم تکان بس است؟ شب های روشن همچنان خیلی از « سحر...» جلوتر است و فرم دارتر.
    
 نفس: این دیگر فیلمسازی نیست. با رانت کسی فیلمساز نمی شود و اگر یک شبه شد، یک شبه هم ساقط می شود. چقدر این فیلم مشمئزکننده است و چقدر ضدزن و ضدکودک. طرفداری مزورانه ای دارد از مظلومیت بچه ها. ضدجنگ بودن فیلمساز دیگر بدجوری لو می رود و جانماز آب کشیدن هایش.
    
 امکان مینا: استیصال محض است. انگار فیلمساز « لیلی با من است» ٢٠ سال عقب رفته. لگد به مرده زدن چه سود؟
علیه داعش، تفکر و طرفدارانش بگوییم که معضل اصلی جهان است و ما.
    
دلبری: فیلم بدی است با یک سطر قصه خوب. کار غیرممکنی است که با بازی فوق العاده قاضیانی کمی ممکن شده. یک نمایش تک نفره است. نمایش نیست اما تک نفره خوبی است -بازی- چشمک زدن های جانباز معلولی که در تمام فیلم دیده نمی شود، خوب در آمده. فیلمساز باید سینما بیاموزد.
    
نقطه کور: صد رحمت به «شیفت شب» و موش کشی با تفنگ بادی اش.
    
ایستاده در غبار: انتخاب مهدویان و زحمت بسیارش در این آشفته بازار بی دردی و بی مساله بودن، قابل دفاع است و تحسین. اما فیلم درنیامده و متوسلیان اش و مستندش. شیوه مهدویان، نریشن و ترجمه تصویری اش و بازسازی هایش، حسی تولید نمی کند. راه دیگری باید یافت. مثلاشیوه محمدعلی فارسی و مستندهای جنگی اش قابل تامل است.
    
بارکد: یک قدم به جلو است - نسبت به یخبندان - اما همچنان به «ضدگلوله» اش نرسیده. کمدی، ژانر واقعی کیایی است.
    
زاپاس: فیلم بسیار متوسطی است و عقب تر از « ناخواسته» اما تا اینجا بهترین جشنواره است. هم جعفری خوب است، هم عزتی. کمدی کوچک قابل تحملی است، هرچند پایانش در نیامده.
    
پل خواب: فیلم اولی بدی است و بسیار متوهم. ربطی هم به جنایت و مکافات ندارد. با این توهم، بعید است به فیلمسازی برسد.
    
لانتوری: فیلم پرهیاهویی است حتی قبل اکران جشنواره ای اش. بعضی بسیار خوش شان آمده - حتی قبل از دیدن- و برخی بسیار متنفرند- باز قبل از دیدن- اما فیلم، خیلی بد نیست. «عصبانی نیستم ۲» است و عقب تر از آن. تکنیک کمی آرام تر شده اما همچنان گیج است و شلوغ. نه مستند است نه داستانی. شخصیت اول
در نیامده. فیلم نان سوژه ملتهبش را می خورد و نان نام جنجالی اش. با جنجا ل آفرینی خیلی نمی شود جلو رفت، عقب چرا.

منبع: روزنامه اعتماد، شماره 3461 به تاریخ 19/11/94، صفحه 9 (ویژه جشنواره فیلم فجر)

23 دیدگاه

۹۴/۱۱/۲۰

نوا
۹۴/۱۱/۲۰ - ۰۹:۴۳
02
پاسخ
سلام رئیس
درباره ی آبنبات چوبی نقد یا ضد یادداشت نمی گذارید؟
امیرحسین
۹۴/۱۱/۲۰ - ۲۳:۱۰
16
پاسخ
آقای فراستی! تو رو خدا برنامه هفت رو به صورت زنده بعد از ایام جشنواره هم ادامه بدید. تو رو خدا شما بشین منتقد ثابت برنامه و همونطور جدل و جذابیت رو به هفت برگردونید. ما دلمون میخواد هفت به 4 سال پیش و زمان شما و آقای جیرانی که شبهای بی نظیری رو ساختید برگرده.آقای فراستی ما عاشق نقدهای تند و تیز شماییم و محبوبیت شما کاملا واضحه. پس یه خاطر حرف ما مردم هم که شده برنامه رو بصورت زنده ادامه بدید و از تولیدی بودن تو رو قرآن دست بکشید که مخاطباش رو از دست میده. تازه داریم لذت می بریم از اینکه از شر گبرلوی خنثی رها شدیم
شاهین
۹۴/۱۱/۲۱ - ۰۵:۰۲
01
پاسخ
اقای فراستی راجع به ایستاده در غبار سخت می گیری , مهدویان میگه این شیوه ، از سینمای داستانی واسه روایت دفاع مقدس بهتره و منم باهاش موافقم .. این فیلم متوسلیان رو واسه نسل الان قهرمان تر می کنه همونطور که حسن باقری بعد از روزهای زمستان قهرمان تر شد
شهاب
۹۴/۱۱/۲۱ - ۱۴:۵۸
15
پاسخ
با سلام و تشکر از شما استاد فراستی
چیزی که به نظر من اومد بعد از تماشای چند فیلم در جشنواره 94 فجر، اینکه فیلمسازهای ما اصلا ذهن زیبایی ندارن.. ذهن فیلمسازی ندارن.. اونا فقط میان سینما درست کنن تا به رادیکال های جامعه ( که گاهی هم اشتباهی فهمیده اند) واکنش نشون بدن که به شکل عجیبی خود رادیکال تر از رادیکال میشن..!!
ما تو فیلمهامون سیگار میکشیم پشت سر هم( بیخودی زیادی!) .. خیانت میکنیم شیرین.. زن رو افسار گسیخته نشون میدیم(مبتذل).. و همه ی اون چیزایی که صدا و سیما میگه اونا اَخه! حتی گاهی یقه ی فیلمهای قبلی خودمون رو هم میگیریم! زشته همه چی به چشممون.. چشمامون زشت شده شاید..
ما حواسمون نیست که مردم دارن زندگی میکنن.. مهمونی میگیرن.. موسیقی گوش میدن.. مسافرت میرن و... حتی نمیبینیم که فیلمای دست چندم ما رو بیخودی با استقبال بالایی میبینن..! میخوایم بگیم همه چی بده.. آخه کلاس داره اینطوری.. اینطوری هنری تره!!! یه وقت نمیریم حافظ و مولانا رو بخونیم.. عیبه..
فرش قرمز خوبه.. خودشیفتگی و سوءتفاهم با زندگی خوبه!!
امید
۹۴/۱۱/۲۱ - ۱۹:۲۶
27
پاسخ
دوست دارم، خیلی میفهمی... دو شیفت میرم سر کار، از 7 صبح تا 6 عصر یه کوپ، سرپا هستم، ولی اونشب تا ساعت 1:30 بامداد بیدار موندم و نقدت رو گوش دادم، بدون خیلی دوست دارم، سینما یعنی سینمای کلاسیک....
محمود
۹۴/۱۱/۲۱ - ۲۱:۲۸
22
پاسخ
موجز و مفيد
حمید
۹۴/۱۱/۲۲ - ۱۷:۱۰
33
پاسخ
کاملا با نظرات آقای فراستی موافقم به غیر از نظرشون درباره ی امکان مینای کمال تبریزی که به نظر من خیلی بدتر از استیصال محضه و واقعا مضخرفه .... و جالب تر اینکه فیلم امکان مینا در سیمرغ بهترین کارگردانی هم کاندیده که واقعا مسخرست !!! به نظر شما فیلم امکان مینا شایسته ی حضور در جمع 5 کاندید نهایی بود یا بارکد ؟؟؟!!! واقعا که جشنواره ی مضخرفی بود ...
محمد جمال
۹۴/۱۱/۲۵ - ۲۱:۵۱
13
پاسخ
خوبه یک نفر وجود داره که بدون محافظه کاری و برای خدمت به سینما راحت حرفش رو میزنه/من رشته تحصیلیم علوم اجتماعیه و از نقد های شما لذت می برم
رامین
۹۴/۱۱/۲۶ - ۱۵:۱۶
02
پاسخ
جای نقد بادیگار خالی بود؟ لطفا نقد استاد از بادگارد(اگه هست) را نیز قرار دهید
من
۹۴/۱۱/۲۸ - ۲۳:۱۷
76
پاسخ
جناب آقای فراستی ! نقد سینمای ایران ، لگد زدن به مرده برای زنده کردنش است . تلاش کنید با قشر فرهیخته و حزب اللهی ، سینمایی درخور و دلسوز برای این مملکت بسازید و بیش از این عمر خود را تلف نکنید . جشنواره عمار شروع خوبی است اما ما نیاز به سرعت بیشتری داریم.
مهرداد . م
۹۴/۱۱/۲۹ - ۱۱:۵۴
13
پاسخ
از فیلمهایی که در بالا اشاره شد لانتوری و ایستاده در غبار رو دیدم . در لانتوری دختره روی نیمکت پارک نشسته و رو به تماشگران میگه حالا میتونم بلند شم و رضایت بگیرم . این همه روده درازی فیلمساز که برای نشان دادن عاملان و پاک کنندگان جرایم اجتماعی باید به چنین پایان مضحک و فیلم فارسی گونه ای منجر شود . بیش از اینکه این دسته از فیلمسازان به ظاهر ددغدغه مند اجتماعی به فکر مردم هستند که نان مشکلات مردم رو میخورن . رویه طنازانه اثر در مواجهه چند باره گفتگو با آدم های مختلف جامعه بی مزه و ملال آور است . این فیلم عقیم در دفاع از جناح دسته چپی های ناخوش در جنگ با دسته راستی های خوش حکم پیروزی رو از آن
مهرداد . م
۹۴/۱۱/۲۹ - ۱۲:۲۷
12
پاسخ
از فیلمهایی که در بالا اشاره شد لانتوری و ایستاده در غبار رو دیدم . در لانتوری دختره روی نیمکت پارک نشسته و رو به تماشگران میگه حالا میتونم بلند شم و رضایت بگیرم . این همه روده درازی فیلمساز که برای نشان دادن عاملان و پاک کنندگان جرایم اجتماعی باید به چنین پایان مضحک و فیلم فارسی گونه ای منجر شود . بیش از اینکه این دسته از فیلمسازان به ظاهر ددغدغه مند اجتماعی به فکر مردم هستند که نان مشکلات مردم رو میخورن . رویه طنازانه اثر در مواجهه چند باره گفتگو با آدم های مختلف جامعه بی مزه و ملال آور است . این فیلم عقیم در دفاع از جناح دسته چپی های ناخوش در جنگ با دسته راستی های خوش حکم پیروزی اش رو در لخت نشان دادن زخم های جامعه که البته به تظاهر مردمی که ضدمردمی است دست می آزارد . اما ایستاده در غبار که هنوز برای طراحی صحنه و لباس و گریم فیلم درشگفتم که چقدر دقیق و درست و با جزئیات کامل ارائه شده است و البته نیاز به پروژه های میلیون دلاری که یه عده پیر و پاتال به حکم اینکه اسکار گرفته اند اما نمی فهمند که پیامبر ساده زیست بود و برای چشم نوازی جماعت جهل مدام معجزه نمی کرد پس از این همه زر نگاری و نورافشانی پر طمطراق برای چیست حکما برای مجسمه طالایی اسکار . اما شاید مشکل اصلی فیلم ایستاده در غبار این وجه زیربنایی مستند است که روی اثر کشیده شده است . تا آنجا که نمی توان دیدگاه درست و یکه ای از نگاه فیلمساز به زندگی و تفکر احمد متوسلیان را دریافت و به نوعی با فیلمی جنگی طرف هستیم که همه گرو ه های جامعه را راضی می کند . مثلا در یکی از سکانس های مهم فیلم که به نوعی با بلوغ فکری او روبرو هستیم احمد در بیمارستان عاشق کتاب خواندن می شود اما متوجه نمی شویم چه کتابهایی را می خواند چرا که خطوط مطاعات هر فرد در نوجوانی و جوانی تا حدود زیادی می تواند بن مایه ذهنی انسان را در آینده رقم بزند اما در اینجا به راحتی گذر می کند . با این وجود ایستاده غبار روایت فتحی در روزگار جدید است برای بازنگری به آدم هایی که آرمانی جز رهایی مردم از فقر و جهل ندارند . در جایی از فیلم که در ابتدا و در میانه فیلم تکرار می شود احمد متوسلیان با فریاد رو به مردم در نماز جماعت مسجد جامع مریوان از بی کفایتی عده ای در سپاه که تجهیزات نظامی را به صورت نامشخصی هدر می دهند گله مند و شاکی است . فریاد او فریاد امروز است .
مجید کلاته
۹۴/۱۲/۲۵ - ۰۳:۴۳
11
پاسخ
کلا در نیامده دوسش ندارم. از سفارشی سازی بدم. این فیلم یک قدم به عقب محض است. از شیف شب بدم می آد.. ما اصلا سینما نداریم. وایستا وایستا از توام بدم می آد.. تو دیگه حرف نزن. مقوایی . شخصیت اول فیلم رو هواه صد رحمت به فیلم دومش لااقل ما یه نصفه شخصیت می بینم. این چیه؟ شوخی میکنه با ما وضعیت دوربین مشخص نیست. داستان پایان بندیش مزخرفه .. کلا از این فیلم خوشم نیامد.. فیلم بعدی لطفا ..
sepinood_tabrizi
۹۵/۱/۳۰ - ۱۰:۱۶
02
پاسخ
پس میتوان گفت با این حساب اگه کیایی خراب نکنه خودش رو میتونه کمدی رو در سینما دنبال کنه ،تا بتوان شاهد کمدی های جذاب باشیم تا کمدی های بدرد نخور میلیاردی
میلاد
۹۵/۲/۴ - ۰۳:۱۰
21
پاسخ
آقای فراستی واقعا حرف دله ما رو میزنین در مورد فیلم های ایرانی،شما میگی درنیومده ولی ما بعداز دیدن فیلم می گوییم چه فیلمه بی معنی،که چی مثلا،این چه فیلمی بود
امین
۹۵/۲/۱۲ - ۱۵:۳۱
11
پاسخ
چرا در رابطه با انتخاب بهترين جشنواره صحبت نمی کنید?
آ یا ايستاده در غبار بهترین فیلم جشنواره بود?
آ یا انتخاب این فیلم ب خاطر حس تایید طلب بودن داوران نبوده?
ی سوال خطرناک تر
آیا ایستاده در غبار اصلا ب معنی کلاسیک سینما بود?
تبریک میگم ک
بهترین فیلم جشنواره امسال ما ایستاده در غبار بود
امیدوارم آیندگان سینمای ایران رو با بهترین فیلم جشنواره اش نسنجند
بهنام
۹۵/۳/۸ - ۰۸:۵۷
42
پاسخ
هنر ی که تکرار سخنرانی های حکومتیست هنر واقعی نیست و هر گز انعکاس ی ندارد .هر کسی برداشتی دارد از واقعیتها .کسی هم مثل شما ترجیح داده خود را حزب الهی ببیند و فیلمسازان دیگر را بی دین بخواند .
وجید
۹۵/۳/۸ - ۰۸:۵۸
32
پاسخ
تندروهایی که سینما را ابزار تندروی یافته اند و جالبه که نقد می کنند !!!!!
شمل بابا
۹۵/۳/۸ - ۰۹:۰۷
10
پاسخ
خواهش می کنم بشید منتقد ثابت برنامه صدا و سیما .تا گند بزنید به فیلم معاندین
آرمان
۹۵/۳/۱۷ - ۱۵:۴۳
00
پاسخ
نقد بسیار عجیبی خواندم بر دیاثت فرهنگی
در این آدرسpapillonews.mihanblog.com
وبلاگ کاملا سینماییست حتا نام نویسنده هایش!
نوشته چرا فراستی می تازد؟ و چگونه باید با فرساتی و شیوع!! فراستی مبارزه کرد؟ عنوان سلبیه اما موضوع بسیار متفکرانه
محمد
۹۵/۴/۱۴ - ۱۴:۴۴
01
پاسخ
سلام ...
آقای فراستی
نقد فیلم
آیا تا حال فیلم های اکران شده را در سینما دیده اید ؟؟؟؟؟؟
آیا فیلم نامه و فیلم و کسانی را که فیلم را ساخته اند افرادی افرادی که از خانواده خود در میروند تا فیلمی را در قالب بازیگران و یا کسانی که پشت دوربین حس کنند و بگوید من هم بودم دیده اید و یا خوانده اید ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
آقای فراستی به شخصیت شما احترام میگذارم و برای تفکر و نقد های یک سوی شما نه ....نه نه نه .........قهوتون سرد نشه
محمد
۹۵/۴/۱۴ - ۱۴:۴۹
00
پاسخ
سلام آقای فراستی بیاید با هم فیلم (چه خوبه که برگشتی ) را یک بار من یک بار شما نقد بکنید ؟ اگر وقت شو ندارید نکنید ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ ولی شما هم نقد تا را بنویسید هر جا دوست دارید من هم مینویسم برایتان ارسال میکنم ...... راستی کارگردانش رضا عطاران
محمد
۹۵/۴/۱۴ - ۱۴:۵۳
00
پاسخ
راستی زدن حرفهای خط قرمزی برای شما راحته ...... چون مجورز دارید باید یکی بزنه .... این جمله رو هم برای خودتون نقد بکنید ..

به نظر من درباره سینمای ایران نقد نکنید چون همه میگن آقای فراستی با ایناست واسه همین نمیترسه
All Rights Reserved by MassoudFarassati.com 2012

© Deyhim

info@massoudfarassati.com