وبسایت رسمی مسعود فراستی
درباره ديپلماسي فعال حق داشتن، سود جستن اندازه نگه داشتن
سرانجام پس از مدت ها فقر ديپلماتيك و دوري از ديپلماسي جدي - ملي و جهاني- سريع اما آرام به سوي شكل گيري يك ديپلماسي فعال مدرن نه سنتي گام برداشته ايم. ديپلماسي ظريف حدنگه دارنده يي كه ظاهري متين و آرام دارد با باطني تعرضي و محق: ديپلماسي كه در آن هم استراتژي معنا دارد و هم تاكتيك. ديپلماسي ای كه نه مازوخيستي است نه ساديستي و نه اتوپيايي.

در گذشته از آنجا كه استراتژي ديپلماتيك نداشتيم و تاكتيك، با توهم خود را دلداري مي داديم. لاجرم در زمين استراتژي ديگران بازي مي كرديم. چه آنجا كه پرخاش مي كرديم و چه جايي كه مظلوم نمايي.

ديپلماسي منفعل، بازي باخت- برد است. باخت ما و برد ديگران. يا در بهترين حالت بازي باخت- باخت. اما ديپلماسي فعال ميدان بازي برد- برد است. در اين ديپلماسي كه هم ملي است و هم جهاني، حق با ماست. اما حق داشتن به تنهايي كافي نيست. سود جستن از حق اساسي است در اين روند سود جستن، اندازه نگه داشتن تعيين كننده است. اگر اندازه نگه نداريم سود به زيان بدل مي شود و حق به ناحق مي رسد.

طبيعي و ناگزير است كه در اين مسير، نيروهاي مخالف و بازدارنده موجودند و گاه فعال: از هر دو سوي ميز.

نه عقل نه واقعيت باور نمي كنند و نمي پذيرند كه آن طرف ميز همه عليه ما متحدند. ابدا چنين نيست. جبهه غرب اساسا متحد نيست. ذاتا هم نمي تواند باشد. اتحادش موقتي است و شكننده، عرضي است و نه جوهري. اشتباهات ما- چه استراتژيك چه تاكتيكي- آنها را متحد مي كند و يكپارچه مي نمايد. بايد با برنامه يي دقيق و تاكتيك هاي متناسب در صفوف شان تزلزل ايجاد كرد و انشقاق. گام به گام دوستان و دشمنان را تشخيص داد و از هم تفكيك شان كرد و يارگيري جديد نمود. دوستان را افزون تر و دشمنان را كوچك تر ساخت. اكثر دشمنان را به دوستان- هر چند موقتي- بدل كرده و دشمن اصلي را مشخص كرد و منفرد.

واقعيت زندگي در همين يكي دو ماهه نشان مي دهد كه وقتي ما درست عمل مي كنيم و تعرض، و مي خواهيم از حق مان سود بجوييم و اندازه هم نگه مي داريم، آنها به هم مي ريزند و اختلافاتشان علني مي شود. حتي ناچار مي شوند برخلاف ديروز در ميدان ما بازي كنند. نگاه كنيد به پيشنهادات ايران در اجلاس سويس. هم نقشه راه متعلق به ما است هم زمان بندي آن. دشمنان اصلي، ميدان را از دست داده اند. هم ميدان از آن ما است هم بازي. قطعا اسراييل، جناح وحشي جنگ طلب در امريكا و برخي سران كشورهاي عربي در حال باختند و آغاز پايان تعرض. ديگر ميدان و بازي از آن آنها نيست. پيروزي ديپلماتيك ما كه همچنان دشوار است، منافع آنها را سخت به خطر انداخته. آنها تنها در شرايط بحران سازي و جنگ است كه مي توانند زندگي كنند. در شرايط صلح و امنيت جاي چنداني برايشان باقي نمي ماند. مشكلات آنها به رغم ظاهر قوي و پز دموكراتيك حقوق بشري و قدرت جهاني سرمايه ، به مراتب از ما جدي تر است و بيشتر.

برخي افراد و نيروهاي داخلي ما اگر همچنان اين وضعيت را درك نكنند، همصدا با دشمنان خارجي ما به سِكت هاي ضدملي و ضد مردمي تبديل شده و از ميدان بازي طرد مي شوند. افراد و برخي نيروهاي ضد دموكراتيك متعلق- و بازمانده- ديروز به رغم شعارها و نقاب هاي راديكال، كاريكاتور مضحك ديروزند و جايي در اين ميدان- نرمش قهرمانانه- ندارند و اگر خود را بازسازي نكنند و منافع ملي را درنيابند پايگاه هاي ناچيز مردمي شان بيشتر از دست مي رود و اعتماد به نفس شان نيز. نبايد زياد جدي شان گرفت. پنيك كردن امروزي و عوام فريبي شان از سر ضعف است نه قدرت. تخريب شان در ارگانيزم - در بدن - بيشتر به دندان دردي حاد شبيه است كه معالجه ساده يي دارد تا كمردردي مزمن و زمينگيركننده. از همين رو هيچ ضعفي هرچند ناچيز و فيزيكي جايز نيست.

برخي افراد و نيروهاي به ظاهر آزاديخواه اما تندرو نيز كه يك شبه به دنبال حل مسائل بسيارند و ايجاد مدينه فاضله، دست شان خالي است و به جاي دفاع از منافع ملي به دفاع از خود و سكت بي تاريخ شان مشغول. اما كشتي به راه خودش مي رود چه خوب كه دريابيم و از آن باز نمانيم.

براي ادامه كاري اين ديپلماسي فعال كه ديگر خوشبختانه متكي به نفت نيست، بايد منفذهاي رانت خواري اقتصادي و رانت خواري فرهنگي نيز بسته شود و فرهنگ نفتي جاي خود را به فرهنگ كار و توليد بسپارد. فرهنگ ملي مماس با مردم، با دورنماي شكوفايي ثروت هاي مادي و معنوي.

بحث فرهنگ بماند براي وقت ديگر.
روزنامه اعتماد، آبان 1392

24 دیدگاه

۹۴/۱۱/۲۰

نوا
۹۴/۱۱/۲۰ - ۰۹:۴۳
02
پاسخ
سلام رئیس
درباره ی آبنبات چوبی نقد یا ضد یادداشت نمی گذارید؟
امیرحسین
۹۴/۱۱/۲۰ - ۲۳:۱۰
17
پاسخ
آقای فراستی! تو رو خدا برنامه هفت رو به صورت زنده بعد از ایام جشنواره هم ادامه بدید. تو رو خدا شما بشین منتقد ثابت برنامه و همونطور جدل و جذابیت رو به هفت برگردونید. ما دلمون میخواد هفت به 4 سال پیش و زمان شما و آقای جیرانی که شبهای بی نظیری رو ساختید برگرده.آقای فراستی ما عاشق نقدهای تند و تیز شماییم و محبوبیت شما کاملا واضحه. پس یه خاطر حرف ما مردم هم که شده برنامه رو بصورت زنده ادامه بدید و از تولیدی بودن تو رو قرآن دست بکشید که مخاطباش رو از دست میده. تازه داریم لذت می بریم از اینکه از شر گبرلوی خنثی رها شدیم
شاهین
۹۴/۱۱/۲۱ - ۰۵:۰۲
01
پاسخ
اقای فراستی راجع به ایستاده در غبار سخت می گیری , مهدویان میگه این شیوه ، از سینمای داستانی واسه روایت دفاع مقدس بهتره و منم باهاش موافقم .. این فیلم متوسلیان رو واسه نسل الان قهرمان تر می کنه همونطور که حسن باقری بعد از روزهای زمستان قهرمان تر شد
شهاب
۹۴/۱۱/۲۱ - ۱۴:۵۸
15
پاسخ
با سلام و تشکر از شما استاد فراستی
چیزی که به نظر من اومد بعد از تماشای چند فیلم در جشنواره 94 فجر، اینکه فیلمسازهای ما اصلا ذهن زیبایی ندارن.. ذهن فیلمسازی ندارن.. اونا فقط میان سینما درست کنن تا به رادیکال های جامعه ( که گاهی هم اشتباهی فهمیده اند) واکنش نشون بدن که به شکل عجیبی خود رادیکال تر از رادیکال میشن..!!
ما تو فیلمهامون سیگار میکشیم پشت سر هم( بیخودی زیادی!) .. خیانت میکنیم شیرین.. زن رو افسار گسیخته نشون میدیم(مبتذل).. و همه ی اون چیزایی که صدا و سیما میگه اونا اَخه! حتی گاهی یقه ی فیلمهای قبلی خودمون رو هم میگیریم! زشته همه چی به چشممون.. چشمامون زشت شده شاید..
ما حواسمون نیست که مردم دارن زندگی میکنن.. مهمونی میگیرن.. موسیقی گوش میدن.. مسافرت میرن و... حتی نمیبینیم که فیلمای دست چندم ما رو بیخودی با استقبال بالایی میبینن..! میخوایم بگیم همه چی بده.. آخه کلاس داره اینطوری.. اینطوری هنری تره!!! یه وقت نمیریم حافظ و مولانا رو بخونیم.. عیبه..
فرش قرمز خوبه.. خودشیفتگی و سوءتفاهم با زندگی خوبه!!
امید
۹۴/۱۱/۲۱ - ۱۹:۲۶
27
پاسخ
دوست دارم، خیلی میفهمی... دو شیفت میرم سر کار، از 7 صبح تا 6 عصر یه کوپ، سرپا هستم، ولی اونشب تا ساعت 1:30 بامداد بیدار موندم و نقدت رو گوش دادم، بدون خیلی دوست دارم، سینما یعنی سینمای کلاسیک....
محمود
۹۴/۱۱/۲۱ - ۲۱:۲۸
22
پاسخ
موجز و مفيد
حمید
۹۴/۱۱/۲۲ - ۱۷:۱۰
33
پاسخ
کاملا با نظرات آقای فراستی موافقم به غیر از نظرشون درباره ی امکان مینای کمال تبریزی که به نظر من خیلی بدتر از استیصال محضه و واقعا مضخرفه .... و جالب تر اینکه فیلم امکان مینا در سیمرغ بهترین کارگردانی هم کاندیده که واقعا مسخرست !!! به نظر شما فیلم امکان مینا شایسته ی حضور در جمع 5 کاندید نهایی بود یا بارکد ؟؟؟!!! واقعا که جشنواره ی مضخرفی بود ...
محمد جمال
۹۴/۱۱/۲۵ - ۲۱:۵۱
14
پاسخ
خوبه یک نفر وجود داره که بدون محافظه کاری و برای خدمت به سینما راحت حرفش رو میزنه/من رشته تحصیلیم علوم اجتماعیه و از نقد های شما لذت می برم
رامین
۹۴/۱۱/۲۶ - ۱۵:۱۶
02
پاسخ
جای نقد بادیگار خالی بود؟ لطفا نقد استاد از بادگارد(اگه هست) را نیز قرار دهید
من
۹۴/۱۱/۲۸ - ۲۳:۱۷
77
پاسخ
جناب آقای فراستی ! نقد سینمای ایران ، لگد زدن به مرده برای زنده کردنش است . تلاش کنید با قشر فرهیخته و حزب اللهی ، سینمایی درخور و دلسوز برای این مملکت بسازید و بیش از این عمر خود را تلف نکنید . جشنواره عمار شروع خوبی است اما ما نیاز به سرعت بیشتری داریم.
مهرداد . م
۹۴/۱۱/۲۹ - ۱۱:۵۴
13
پاسخ
از فیلمهایی که در بالا اشاره شد لانتوری و ایستاده در غبار رو دیدم . در لانتوری دختره روی نیمکت پارک نشسته و رو به تماشگران میگه حالا میتونم بلند شم و رضایت بگیرم . این همه روده درازی فیلمساز که برای نشان دادن عاملان و پاک کنندگان جرایم اجتماعی باید به چنین پایان مضحک و فیلم فارسی گونه ای منجر شود . بیش از اینکه این دسته از فیلمسازان به ظاهر ددغدغه مند اجتماعی به فکر مردم هستند که نان مشکلات مردم رو میخورن . رویه طنازانه اثر در مواجهه چند باره گفتگو با آدم های مختلف جامعه بی مزه و ملال آور است . این فیلم عقیم در دفاع از جناح دسته چپی های ناخوش در جنگ با دسته راستی های خوش حکم پیروزی رو از آن
مهرداد . م
۹۴/۱۱/۲۹ - ۱۲:۲۷
12
پاسخ
از فیلمهایی که در بالا اشاره شد لانتوری و ایستاده در غبار رو دیدم . در لانتوری دختره روی نیمکت پارک نشسته و رو به تماشگران میگه حالا میتونم بلند شم و رضایت بگیرم . این همه روده درازی فیلمساز که برای نشان دادن عاملان و پاک کنندگان جرایم اجتماعی باید به چنین پایان مضحک و فیلم فارسی گونه ای منجر شود . بیش از اینکه این دسته از فیلمسازان به ظاهر ددغدغه مند اجتماعی به فکر مردم هستند که نان مشکلات مردم رو میخورن . رویه طنازانه اثر در مواجهه چند باره گفتگو با آدم های مختلف جامعه بی مزه و ملال آور است . این فیلم عقیم در دفاع از جناح دسته چپی های ناخوش در جنگ با دسته راستی های خوش حکم پیروزی اش رو در لخت نشان دادن زخم های جامعه که البته به تظاهر مردمی که ضدمردمی است دست می آزارد . اما ایستاده در غبار که هنوز برای طراحی صحنه و لباس و گریم فیلم درشگفتم که چقدر دقیق و درست و با جزئیات کامل ارائه شده است و البته نیاز به پروژه های میلیون دلاری که یه عده پیر و پاتال به حکم اینکه اسکار گرفته اند اما نمی فهمند که پیامبر ساده زیست بود و برای چشم نوازی جماعت جهل مدام معجزه نمی کرد پس از این همه زر نگاری و نورافشانی پر طمطراق برای چیست حکما برای مجسمه طالایی اسکار . اما شاید مشکل اصلی فیلم ایستاده در غبار این وجه زیربنایی مستند است که روی اثر کشیده شده است . تا آنجا که نمی توان دیدگاه درست و یکه ای از نگاه فیلمساز به زندگی و تفکر احمد متوسلیان را دریافت و به نوعی با فیلمی جنگی طرف هستیم که همه گرو ه های جامعه را راضی می کند . مثلا در یکی از سکانس های مهم فیلم که به نوعی با بلوغ فکری او روبرو هستیم احمد در بیمارستان عاشق کتاب خواندن می شود اما متوجه نمی شویم چه کتابهایی را می خواند چرا که خطوط مطاعات هر فرد در نوجوانی و جوانی تا حدود زیادی می تواند بن مایه ذهنی انسان را در آینده رقم بزند اما در اینجا به راحتی گذر می کند . با این وجود ایستاده غبار روایت فتحی در روزگار جدید است برای بازنگری به آدم هایی که آرمانی جز رهایی مردم از فقر و جهل ندارند . در جایی از فیلم که در ابتدا و در میانه فیلم تکرار می شود احمد متوسلیان با فریاد رو به مردم در نماز جماعت مسجد جامع مریوان از بی کفایتی عده ای در سپاه که تجهیزات نظامی را به صورت نامشخصی هدر می دهند گله مند و شاکی است . فریاد او فریاد امروز است .
مجید کلاته
۹۴/۱۲/۲۵ - ۰۳:۴۳
11
پاسخ
کلا در نیامده دوسش ندارم. از سفارشی سازی بدم. این فیلم یک قدم به عقب محض است. از شیف شب بدم می آد.. ما اصلا سینما نداریم. وایستا وایستا از توام بدم می آد.. تو دیگه حرف نزن. مقوایی . شخصیت اول فیلم رو هواه صد رحمت به فیلم دومش لااقل ما یه نصفه شخصیت می بینم. این چیه؟ شوخی میکنه با ما وضعیت دوربین مشخص نیست. داستان پایان بندیش مزخرفه .. کلا از این فیلم خوشم نیامد.. فیلم بعدی لطفا ..
sepinood_tabrizi
۹۵/۱/۳۰ - ۱۰:۱۶
02
پاسخ
پس میتوان گفت با این حساب اگه کیایی خراب نکنه خودش رو میتونه کمدی رو در سینما دنبال کنه ،تا بتوان شاهد کمدی های جذاب باشیم تا کمدی های بدرد نخور میلیاردی
میلاد
۹۵/۲/۴ - ۰۳:۱۰
21
پاسخ
آقای فراستی واقعا حرف دله ما رو میزنین در مورد فیلم های ایرانی،شما میگی درنیومده ولی ما بعداز دیدن فیلم می گوییم چه فیلمه بی معنی،که چی مثلا،این چه فیلمی بود
امین
۹۵/۲/۱۲ - ۱۵:۳۱
11
پاسخ
چرا در رابطه با انتخاب بهترين جشنواره صحبت نمی کنید?
آ یا ايستاده در غبار بهترین فیلم جشنواره بود?
آ یا انتخاب این فیلم ب خاطر حس تایید طلب بودن داوران نبوده?
ی سوال خطرناک تر
آیا ایستاده در غبار اصلا ب معنی کلاسیک سینما بود?
تبریک میگم ک
بهترین فیلم جشنواره امسال ما ایستاده در غبار بود
امیدوارم آیندگان سینمای ایران رو با بهترین فیلم جشنواره اش نسنجند
بهنام
۹۵/۳/۸ - ۰۸:۵۷
42
پاسخ
هنر ی که تکرار سخنرانی های حکومتیست هنر واقعی نیست و هر گز انعکاس ی ندارد .هر کسی برداشتی دارد از واقعیتها .کسی هم مثل شما ترجیح داده خود را حزب الهی ببیند و فیلمسازان دیگر را بی دین بخواند .
وجید
۹۵/۳/۸ - ۰۸:۵۸
32
پاسخ
تندروهایی که سینما را ابزار تندروی یافته اند و جالبه که نقد می کنند !!!!!
شمل بابا
۹۵/۳/۸ - ۰۹:۰۷
10
پاسخ
خواهش می کنم بشید منتقد ثابت برنامه صدا و سیما .تا گند بزنید به فیلم معاندین
آرمان
۹۵/۳/۱۷ - ۱۵:۴۳
00
پاسخ
نقد بسیار عجیبی خواندم بر دیاثت فرهنگی
در این آدرسpapillonews.mihanblog.com
وبلاگ کاملا سینماییست حتا نام نویسنده هایش!
نوشته چرا فراستی می تازد؟ و چگونه باید با فرساتی و شیوع!! فراستی مبارزه کرد؟ عنوان سلبیه اما موضوع بسیار متفکرانه
محمد
۹۵/۴/۱۴ - ۱۴:۴۴
01
پاسخ
سلام ...
آقای فراستی
نقد فیلم
آیا تا حال فیلم های اکران شده را در سینما دیده اید ؟؟؟؟؟؟
آیا فیلم نامه و فیلم و کسانی را که فیلم را ساخته اند افرادی افرادی که از خانواده خود در میروند تا فیلمی را در قالب بازیگران و یا کسانی که پشت دوربین حس کنند و بگوید من هم بودم دیده اید و یا خوانده اید ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
آقای فراستی به شخصیت شما احترام میگذارم و برای تفکر و نقد های یک سوی شما نه ....نه نه نه .........قهوتون سرد نشه
محمد
۹۵/۴/۱۴ - ۱۴:۴۹
10
پاسخ
سلام آقای فراستی بیاید با هم فیلم (چه خوبه که برگشتی ) را یک بار من یک بار شما نقد بکنید ؟ اگر وقت شو ندارید نکنید ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ ولی شما هم نقد تا را بنویسید هر جا دوست دارید من هم مینویسم برایتان ارسال میکنم ...... راستی کارگردانش رضا عطاران
محمد
۹۵/۴/۱۴ - ۱۴:۵۳
00
پاسخ
راستی زدن حرفهای خط قرمزی برای شما راحته ...... چون مجورز دارید باید یکی بزنه .... این جمله رو هم برای خودتون نقد بکنید ..

به نظر من درباره سینمای ایران نقد نکنید چون همه میگن آقای فراستی با ایناست واسه همین نمیترسه
علی کرمی
۹۵/۷/۱۰ - ۱۰:۴۶
10
پاسخ
جناب آقای فراستی ، با اینکه نظر هر کسی محترمه ، من به این دلیل شما رو منتقد نمی دنم که جدای بحث نقد نبودن نقد های شما ، این حرف هایی که می زنید حتی یک نظر یا برداشت شخصی هم نیستند ، فقط یه فریادند برای جلب توجه ، و جالب تر اینه که حتی خلاقیتی هم توی این جملات تکراری شما به چشم نمیخوره ، دوست دارم یکم جزیی ترهم به نقد های شما انتقاد کنم و حتی وارد اینکه به چه فیلمی نظر مثبت دارید و منفی ، شما حتی نمی دانید چه چیز باید نقد شود ، همین طوری چند جمله ی منفی روی فیلم می پرانید ، منظورم صحبت هایتان (که نقد به حساب نمی آیند) در باره ی فروشنده است ، و فقط شکل بیانتان نیست که به طرز وحشتناکی سطحی است بلکه حرفهایتان راجع به فیلم به قدری سطحی گرانه است که اصلا بحث کردن درباره این شبه نقد یا حتی جدی گرفتن شخصیت شما را دشوار می کند.
هدف بنده اعتراض به فهم سینمایی شما نبود که هیچکس نمی تواند راجع به آن نظر بدهد چون اصلا تا بحال نقد و نظری واقعی نداشته اید ، بلکه اعتراض دارم به شیوه ی جلب توجه شما ، که مانند نوجوانی 15 ساله برای جلب توجه همه چیز و همه کس را زیر سوال می برد.

پ.ن : بارکد قدمی رو به جلوست؟ به یکی از ضعیف ترین فیلم های اخیر می گویید قدم رو به جلو ؟ حداقل وقتی فیلم های خوب را می کوبید فیلم های ضعیف و مبتدی ای که در یک ماه سرسری ساخته می شوند را قدم رو به جلو ندانید.
All Rights Reserved by MassoudFarassati.com 2012

© Deyhim

info@massoudfarassati.com