وبسایت رسمی مسعود فراستی
درباره ديپلماسي فعال حق داشتن، سود جستن اندازه نگه داشتن
سرانجام پس از مدت ها فقر ديپلماتيك و دوري از ديپلماسي جدي - ملي و جهاني- سريع اما آرام به سوي شكل گيري يك ديپلماسي فعال مدرن نه سنتي گام برداشته ايم. ديپلماسي ظريف حدنگه دارنده يي كه ظاهري متين و آرام دارد با باطني تعرضي و محق: ديپلماسي كه در آن هم استراتژي معنا دارد و هم تاكتيك. ديپلماسي ای كه نه مازوخيستي است نه ساديستي و نه اتوپيايي.

در گذشته از آنجا كه استراتژي ديپلماتيك نداشتيم و تاكتيك، با توهم خود را دلداري مي داديم. لاجرم در زمين استراتژي ديگران بازي مي كرديم. چه آنجا كه پرخاش مي كرديم و چه جايي كه مظلوم نمايي.

ديپلماسي منفعل، بازي باخت- برد است. باخت ما و برد ديگران. يا در بهترين حالت بازي باخت- باخت. اما ديپلماسي فعال ميدان بازي برد- برد است. در اين ديپلماسي كه هم ملي است و هم جهاني، حق با ماست. اما حق داشتن به تنهايي كافي نيست. سود جستن از حق اساسي است در اين روند سود جستن، اندازه نگه داشتن تعيين كننده است. اگر اندازه نگه نداريم سود به زيان بدل مي شود و حق به ناحق مي رسد.

طبيعي و ناگزير است كه در اين مسير، نيروهاي مخالف و بازدارنده موجودند و گاه فعال: از هر دو سوي ميز.

نه عقل نه واقعيت باور نمي كنند و نمي پذيرند كه آن طرف ميز همه عليه ما متحدند. ابدا چنين نيست. جبهه غرب اساسا متحد نيست. ذاتا هم نمي تواند باشد. اتحادش موقتي است و شكننده، عرضي است و نه جوهري. اشتباهات ما- چه استراتژيك چه تاكتيكي- آنها را متحد مي كند و يكپارچه مي نمايد. بايد با برنامه يي دقيق و تاكتيك هاي متناسب در صفوف شان تزلزل ايجاد كرد و انشقاق. گام به گام دوستان و دشمنان را تشخيص داد و از هم تفكيك شان كرد و يارگيري جديد نمود. دوستان را افزون تر و دشمنان را كوچك تر ساخت. اكثر دشمنان را به دوستان- هر چند موقتي- بدل كرده و دشمن اصلي را مشخص كرد و منفرد.

واقعيت زندگي در همين يكي دو ماهه نشان مي دهد كه وقتي ما درست عمل مي كنيم و تعرض، و مي خواهيم از حق مان سود بجوييم و اندازه هم نگه مي داريم، آنها به هم مي ريزند و اختلافاتشان علني مي شود. حتي ناچار مي شوند برخلاف ديروز در ميدان ما بازي كنند. نگاه كنيد به پيشنهادات ايران در اجلاس سويس. هم نقشه راه متعلق به ما است هم زمان بندي آن. دشمنان اصلي، ميدان را از دست داده اند. هم ميدان از آن ما است هم بازي. قطعا اسراييل، جناح وحشي جنگ طلب در امريكا و برخي سران كشورهاي عربي در حال باختند و آغاز پايان تعرض. ديگر ميدان و بازي از آن آنها نيست. پيروزي ديپلماتيك ما كه همچنان دشوار است، منافع آنها را سخت به خطر انداخته. آنها تنها در شرايط بحران سازي و جنگ است كه مي توانند زندگي كنند. در شرايط صلح و امنيت جاي چنداني برايشان باقي نمي ماند. مشكلات آنها به رغم ظاهر قوي و پز دموكراتيك حقوق بشري و قدرت جهاني سرمايه ، به مراتب از ما جدي تر است و بيشتر.

برخي افراد و نيروهاي داخلي ما اگر همچنان اين وضعيت را درك نكنند، همصدا با دشمنان خارجي ما به سِكت هاي ضدملي و ضد مردمي تبديل شده و از ميدان بازي طرد مي شوند. افراد و برخي نيروهاي ضد دموكراتيك متعلق- و بازمانده- ديروز به رغم شعارها و نقاب هاي راديكال، كاريكاتور مضحك ديروزند و جايي در اين ميدان- نرمش قهرمانانه- ندارند و اگر خود را بازسازي نكنند و منافع ملي را درنيابند پايگاه هاي ناچيز مردمي شان بيشتر از دست مي رود و اعتماد به نفس شان نيز. نبايد زياد جدي شان گرفت. پنيك كردن امروزي و عوام فريبي شان از سر ضعف است نه قدرت. تخريب شان در ارگانيزم - در بدن - بيشتر به دندان دردي حاد شبيه است كه معالجه ساده يي دارد تا كمردردي مزمن و زمينگيركننده. از همين رو هيچ ضعفي هرچند ناچيز و فيزيكي جايز نيست.

برخي افراد و نيروهاي به ظاهر آزاديخواه اما تندرو نيز كه يك شبه به دنبال حل مسائل بسيارند و ايجاد مدينه فاضله، دست شان خالي است و به جاي دفاع از منافع ملي به دفاع از خود و سكت بي تاريخ شان مشغول. اما كشتي به راه خودش مي رود چه خوب كه دريابيم و از آن باز نمانيم.

براي ادامه كاري اين ديپلماسي فعال كه ديگر خوشبختانه متكي به نفت نيست، بايد منفذهاي رانت خواري اقتصادي و رانت خواري فرهنگي نيز بسته شود و فرهنگ نفتي جاي خود را به فرهنگ كار و توليد بسپارد. فرهنگ ملي مماس با مردم، با دورنماي شكوفايي ثروت هاي مادي و معنوي.

بحث فرهنگ بماند براي وقت ديگر.
روزنامه اعتماد، آبان 1392

19 دیدگاه

۹۳/۱۱/۱۷

محمدرضا
۹۳/۱۱/۱۷ - ۱۹:۵۹
18
پاسخ
سلام استاد
اگه امکان داره مثل جشنواره قبل نظرتون رو در باره کلیه فیلم ها ولو کوتاه در سایتتون قرار بدین
تماشاگر
۹۳/۱۱/۱۸ - ۰۱:۰۴
05
پاسخ
با سلام
بسیار عالی مثل همیشه تند،بدون تعارف و مفید.آقای فراستی بنده تماشگر معمول سینما هستم.در واقع شاید مخاطب عام.ولی همیشه نقدهای شما را میخوانم و حیف که دیگر در برنامه هفت حضو ندارید.زمانی که در هفت حضور داشتید شبیه کلاس درس میشد و من احساس میکردم در مقابل اساتید خودم نشستم.در واقع برمیگشتم به فضای درس و دانشگاه.البته از آن دست استادهایی که اگر استاد راهنما میشدند پوست دانشجو کنده میشد.کلاس درس که بماند.....هر وقت که فیلم جدید میبینم منتظرم نقد شما را هم بخوانم.
خواهش اینکه برای فیمهایی که در طول سال اکران میشوند هم نقدهایی داشته باشید که به نظر من اگر دانش مخاطب عام هم اضافه شود نتیجه سینما می تواند بهتر از این باشد.استاد فراستی منتظر نقدهای شما در طول سال هستیم.
هادی
۹۳/۱۱/۱۸ - ۰۲:۱۳
05
پاسخ
چقدر درست می گی آقای فراستی.آقای کیایی ازین فیلمسازایی که راجع به عدالت در جامعه فقط رو جلد کتابای این موضوعات رو خونده.من رو یاد آدمایی می ندازه که فقط کتاب رو می خرن بدون این که بخونن پای بحثم که بیافته از همه فیلسوف ترن.
اصلا این خیلی اتفاق بدیه که فیلمسازای ما همه هر موضوعی رو روی سطحش و کلیشه هاش بسط میدین به عمق نمیرن یا بلد نیستن یا می ترسن وارد عمق بشن.
نمونش ایران برگر جوزانی مثلا.که واقعا نامیدم کرد
ارش
۹۳/۱۱/۲۲ - ۲۲:۴۳
00

البته فيلم بعد از ظهر سگي و ضد گلوله از اين فيلمساز مورد تاييد جناب فراستي بوده اند

مهرداد
۹۳/۱۱/۱۸ - ۰۹:۴۳
222
پاسخ
با سلام؛
ای کاش یه کم فقط یه کم یاد میگرفتی که نقدهایت با احترام توام باشد نه با تخریب...
البته وقتی وابسته به جریان خاصی باشی و خط فکری خاصی هم داشته باشی این خواسته ما نسل جوان هیچگاه به گوشت راهی نمی یابد و عملی نخواهد شد.
به جرات میگویم : خیلی دوست دارم جرات و جسارت ساختن یک فیلم حتی یک فیلم کوتاه بیست دقیقه ای را از تو ببینم و نبینم که فقط بیرون گود بنشینی و هنرمندان این مرز و بوم را نقد که چه عرض کنم "تخریب" کنی آن هم به قیمت حق الناس کردن...
برایت از درگاه احدیت رعایت حق الناس و رعایت ادب را آرزو دارم .
یا حق
امیر
۹۳/۱۱/۲۷ - ۰۰:۱۲
01

نظر شما هم خیلی مودبانه بود!!!!!!

سلماز
۹۳/۱۱/۱۸ - ۱۰:۴۷
011
پاسخ
واقعا آقای فراستی جای شما دربرنامه های تلوزیونی خالیست
برنامه هفت که دیگر شبیه خنده بازار شده
نقدهای شما برای خیلی ها دردسرساز شده بود
حالا خیالشان راحت شده و فقط می نشینند رو به روی هم و به به و چه چه می کنند و از فیلم های به اصطلاح معناگرا و یا پوچ خود تعریف می کندد
محمد حسین امیری
۹۳/۱۱/۱۸ - ۱۳:۰۹
60
پاسخ
نه در مقام یک مدافع، زیرا که فیلم را ندیده ام . اما در رابطه با دیدگاه تان که فرمودید :
می‌شود خیلی هم تند و رادیکال گفت و انتقاد کرد و به‌زعم گوینده «هشدار» هم داد اما طوری که به هیچ کس برنخورد.
متاسفانه مسوولین و مردم ما تحمل نقدی به جز نوع را ندارند . پس به فیلم ساز ، تهیه کننده و سرمایه گذار باید حق داد که به این سمت بروند .
برخی از مردم بی جنبه ما جلوی پخش "سرزمین کهن" آقای تبریزی را گرفتند .
برخی از مسوولین بی جنبه ما جلوی پخش "گزارش یک جشن" را گرفتند .
ورای این که آیا این فیلم ها خوب بودند یا بد .
در هر صورت بی جنبگی عمومی مردم و مسوولین کار را به جایی رسانیده که فیلم ساز راهی جز این ندارد.
عبدالرضا
۹۳/۱۱/۱۸ - ۱۸:۳۴
05
پاسخ
ممنون استاد.
علی
۹۳/۱۱/۱۸ - ۱۸:۴۶
05
پاسخ
عالی بود اقای فراستی
شهرام
۹۳/۱۱/۱۸ - ۲۲:۲۳
05
پاسخ
مرسی استاد آخ که چقدر دلم لک زده واسه اون سالی که استاد شبا نقدمیکرد و من به عشق نقدشون صبح ها خواب میموندم و تاخیر میخوردم اما از وقتی که گبر اومده دیگه نه خواب میمونم نه تاخیر دارم .زنده باد زاپاتا
مرتضی
۹۳/۱۱/۱۹ - ۰۲:۳۰
04
پاسخ
ممنون استاد که باز هم بدون مصلحت اندیشی نقد کردید وشرافت نقد رو حفظ.وقتی فیلم رو دیدم احساس خوبی نداشتم وبدتر از اون اینکه خیلی از منتقدها واهالی سینما از این فیلم تعریف کردند.فضای جشنواره به شکل همایشی شده که منتقدین فقط وظیفه تعریف وتمجید دارند از فیلمهایی حتی به این ضعیفی ونقد شما حال آدمو جا میاره
سيد امير حسيني
۹۳/۱۱/۱۹ - ۱۶:۳۸
06
پاسخ
جناب آقاي فراستي سلام، مطلب زيباي شما سبب تلطيف روح شد كه از ديشب بعد از ديدن فيلم تا الان ناراحتي خود را نتوانسته ام فرو برم.
بسيار متشكرم.
اميد هست حضرتعالي سواي قواعد فني ار اثرات مخرب اين تصويرگري بر نظام خانواده (كه يك اصل در زندگي ايراني است) چند كلامي بر سر زبان جاري كنيد تا ذات مخرب اين تصاوير بيشتر نمايان شود. باز هم متشكرم
محسن
۹۳/۱۱/۲۴ - ۱۲:۲۰
03
پاسخ
ممنون استاد. خیلی عالی بود.
ناهید
۹۳/۱۱/۲۶ - ۱۹:۳۴
21
پاسخ
این نگاه شما به فیلم ها ایرادگیرانه و وسواسی است که ذهنیت شما را اصل و محور قرار میده و نه خود فیلم را... فکر میکنم با چنین نگاهی شما دیگه از دیدن هیچ فیلمی لذت نمیبری! انگارهمه چیز را با منطق ریاضی و حقوقی میسنجید!!
رویا از قم
۹۳/۱۲/۳ - ۱۷:۱۰
10
پاسخ
آقا مسعود.سلام علیک ولی اصلا توقع نداشتم که این فیلم لعنتی رو ببینی چه برسه که نقدش کنی.والله بخدا ...
ايمان
۹۴/۴/۷ - ۰۳:۱۴
20
پاسخ
واقعا دلم میسوزه برای مردم کشورم که حتی عقایدشون هم باید به خاطره باند بازیه این جماعت نون به نرخ روز خور به بازی گرفته شه.برای معروف شدن در ایران یا باید تعریف کرد یا تخریب که این اقا روش تخریب و انتخاب کرده.
نسیم
۹۴/۵/۱۱ - ۲۰:۲۸
00
پاسخ
سلام
میتونم از زمان برگزاری کلاساتون خبر داشته باشم؟
جواد
۹۴/۱۲/۲۳ - ۰۴:۱۳
00
پاسخ
درود بر مسعود فراستی عزیز. این فیلم رو تازه دیدم فقط ناراحتم کرد. نقد شما درست و آرامش بخش بود. ممنونم
All Rights Reserved by MassoudFarassati.com 2012

© Deyhim

info@massoudfarassati.com