وبسایت رسمی مسعود فراستی
درباره ديپلماسي فعال حق داشتن، سود جستن اندازه نگه داشتن
سرانجام پس از مدت ها فقر ديپلماتيك و دوري از ديپلماسي جدي - ملي و جهاني- سريع اما آرام به سوي شكل گيري يك ديپلماسي فعال مدرن نه سنتي گام برداشته ايم. ديپلماسي ظريف حدنگه دارنده يي كه ظاهري متين و آرام دارد با باطني تعرضي و محق: ديپلماسي كه در آن هم استراتژي معنا دارد و هم تاكتيك. ديپلماسي ای كه نه مازوخيستي است نه ساديستي و نه اتوپيايي.

در گذشته از آنجا كه استراتژي ديپلماتيك نداشتيم و تاكتيك، با توهم خود را دلداري مي داديم. لاجرم در زمين استراتژي ديگران بازي مي كرديم. چه آنجا كه پرخاش مي كرديم و چه جايي كه مظلوم نمايي.

ديپلماسي منفعل، بازي باخت- برد است. باخت ما و برد ديگران. يا در بهترين حالت بازي باخت- باخت. اما ديپلماسي فعال ميدان بازي برد- برد است. در اين ديپلماسي كه هم ملي است و هم جهاني، حق با ماست. اما حق داشتن به تنهايي كافي نيست. سود جستن از حق اساسي است در اين روند سود جستن، اندازه نگه داشتن تعيين كننده است. اگر اندازه نگه نداريم سود به زيان بدل مي شود و حق به ناحق مي رسد.

طبيعي و ناگزير است كه در اين مسير، نيروهاي مخالف و بازدارنده موجودند و گاه فعال: از هر دو سوي ميز.

نه عقل نه واقعيت باور نمي كنند و نمي پذيرند كه آن طرف ميز همه عليه ما متحدند. ابدا چنين نيست. جبهه غرب اساسا متحد نيست. ذاتا هم نمي تواند باشد. اتحادش موقتي است و شكننده، عرضي است و نه جوهري. اشتباهات ما- چه استراتژيك چه تاكتيكي- آنها را متحد مي كند و يكپارچه مي نمايد. بايد با برنامه يي دقيق و تاكتيك هاي متناسب در صفوف شان تزلزل ايجاد كرد و انشقاق. گام به گام دوستان و دشمنان را تشخيص داد و از هم تفكيك شان كرد و يارگيري جديد نمود. دوستان را افزون تر و دشمنان را كوچك تر ساخت. اكثر دشمنان را به دوستان- هر چند موقتي- بدل كرده و دشمن اصلي را مشخص كرد و منفرد.

واقعيت زندگي در همين يكي دو ماهه نشان مي دهد كه وقتي ما درست عمل مي كنيم و تعرض، و مي خواهيم از حق مان سود بجوييم و اندازه هم نگه مي داريم، آنها به هم مي ريزند و اختلافاتشان علني مي شود. حتي ناچار مي شوند برخلاف ديروز در ميدان ما بازي كنند. نگاه كنيد به پيشنهادات ايران در اجلاس سويس. هم نقشه راه متعلق به ما است هم زمان بندي آن. دشمنان اصلي، ميدان را از دست داده اند. هم ميدان از آن ما است هم بازي. قطعا اسراييل، جناح وحشي جنگ طلب در امريكا و برخي سران كشورهاي عربي در حال باختند و آغاز پايان تعرض. ديگر ميدان و بازي از آن آنها نيست. پيروزي ديپلماتيك ما كه همچنان دشوار است، منافع آنها را سخت به خطر انداخته. آنها تنها در شرايط بحران سازي و جنگ است كه مي توانند زندگي كنند. در شرايط صلح و امنيت جاي چنداني برايشان باقي نمي ماند. مشكلات آنها به رغم ظاهر قوي و پز دموكراتيك حقوق بشري و قدرت جهاني سرمايه ، به مراتب از ما جدي تر است و بيشتر.

برخي افراد و نيروهاي داخلي ما اگر همچنان اين وضعيت را درك نكنند، همصدا با دشمنان خارجي ما به سِكت هاي ضدملي و ضد مردمي تبديل شده و از ميدان بازي طرد مي شوند. افراد و برخي نيروهاي ضد دموكراتيك متعلق- و بازمانده- ديروز به رغم شعارها و نقاب هاي راديكال، كاريكاتور مضحك ديروزند و جايي در اين ميدان- نرمش قهرمانانه- ندارند و اگر خود را بازسازي نكنند و منافع ملي را درنيابند پايگاه هاي ناچيز مردمي شان بيشتر از دست مي رود و اعتماد به نفس شان نيز. نبايد زياد جدي شان گرفت. پنيك كردن امروزي و عوام فريبي شان از سر ضعف است نه قدرت. تخريب شان در ارگانيزم - در بدن - بيشتر به دندان دردي حاد شبيه است كه معالجه ساده يي دارد تا كمردردي مزمن و زمينگيركننده. از همين رو هيچ ضعفي هرچند ناچيز و فيزيكي جايز نيست.

برخي افراد و نيروهاي به ظاهر آزاديخواه اما تندرو نيز كه يك شبه به دنبال حل مسائل بسيارند و ايجاد مدينه فاضله، دست شان خالي است و به جاي دفاع از منافع ملي به دفاع از خود و سكت بي تاريخ شان مشغول. اما كشتي به راه خودش مي رود چه خوب كه دريابيم و از آن باز نمانيم.

براي ادامه كاري اين ديپلماسي فعال كه ديگر خوشبختانه متكي به نفت نيست، بايد منفذهاي رانت خواري اقتصادي و رانت خواري فرهنگي نيز بسته شود و فرهنگ نفتي جاي خود را به فرهنگ كار و توليد بسپارد. فرهنگ ملي مماس با مردم، با دورنماي شكوفايي ثروت هاي مادي و معنوي.

بحث فرهنگ بماند براي وقت ديگر.
روزنامه اعتماد، آبان 1392

16 دیدگاه

۹۲/۱۱/۲۱

claris
۹۲/۱۱/۲۲ - ۱۰:۴۰
53
پاسخ
یادم نمی آید آخرین فیلمی که استاد در سینمای ایران پسندید کدام بود شاید بچه ها آسمان اما این خود جای کار دارد که فکر چه شده که این قدر سینمای ما دارد افول می کند امسال در جشنواره کلا فیلمی که از لحاظ داستانی یک پیکر باشد ندیده ام و بر من ببخشائید که نمی توانم این نظر را در مورد کل فیلمهای جشنواره بدهم چه که اصولا نگاهی درست به ما شهرستانی ها نمی شود و اگر جشنواره تهران سردستی و بی محتواست این ده فیلمی که به مشهد می آید حتی از اسم جشنواره به دور است به نظرم شیار فیلم خوبی است داستانی دارد که حداقل تا آخر مخاطب را می کشاند و این خودش در میان فیلمهای امسال فیلم را شاهکار می کند نگاه فیلم به ÷دیده مادران جنگ نگاه خاصی است که می تواند کمی ÷رتر باشد منتها فیلم از کمبود لوکیشن نداشتن بسط داستانی و نبود شخصیت رنج میبرد با تمام احوالات نمی توانم انکار کنم در میان دم دستی و بعضا احمقانه جشنواره جزئیات ریز و نگاه بعضا دقیق کارگردان راهی را برای آینده کاری اش باز کرد چه که در این سینمای نصفه نیمه و کنش واقعا می توا از دیدن یک نگاه تازه خوشحال شد کاش می فهمیدیم شخصیت خواهر با عواطفش چهجایگاهی دارد عشق یونس در چه جایی از داستان قرار می گیرد و در آخر حضور شخصیتی با بازی جواد عزتی اصلا چه کاربردی در فیلم دارد کسی که حتی تیپ همنیست بی مفهوم و ساده و معلوم نیست اگر کس دیگری بود چه می شد نه تغییری می کند نه رویکردی دارد اگر اساس یک داستان خوب را تغییر شخصیت ها از ابتدا تا انتها بدانیم به جز دو شخصیت پادر هوای فیلم که حضورشان بر هیچ رویکردی استوار نیست و اصلا جلو نمی آیند که بخواهند تغییر کنند یکی همین سرباز با بازی جواد عزتی است و دیگری شخصیت عموبا بازی مهران احمدی است دیگر شخصیت ها هم تغییری نمی کنند تنها به نظر می آید الفت است که تغییر می کند احساس می کنم در این چند خط خیلی دو پهلو دارم می نویسم به من حق بدهید وضعیت اکران بی مسئولانه و توهین آمیز در شهرم فیلمهای سردستی و بنجل و این فیلم که از یک طرف پر از ایراد است و از یک طرف تنها فیلمی که جای حرف زدن در جشنواره امسال دارد این همه را بر من ببخشائید به لحاظ این چند خط نعل و میخ ...
sajjad
۹۲/۱۱/۲۲ - ۱۴:۲۶
311
پاسخ
آدم وقتی نقدهای آقای فراستی رو میخونه حتما لازم میشه یبار دیگه فیلم رو نگاه کنه بار آرزوی سلامتی برای شما ای مرد بزرگ
علی
۹۲/۱۱/۲۳ - ۱۶:۲۸
410
پاسخ
مرسی استاد... مرسی
سیدعلیرضا
۹۲/۱۱/۲۷ - ۰۸:۵۲
59
پاسخ
بسیار نقد جالب وقابل توجهی بود .من خودم فیلم را دیدم در جشنواره بسیار بسیار غیر قابل قبول وتوجیه بود. نمیدانم چرا آقای حاتمی کیا از فیلم تقدیر کرد.
واقعا خانم زارعی در فیلم هیچ کار خاصی نکرد. بیخودی این همه جایزه برد. ولی یک سوال چرا نظرات شما ودیگران این قدر فرق دارد ؟ چه چیزی را شما میبینید که
دیگران نمیبینند؟
باتشکر.اگرچه نمایش نخواهید داد.
حجت
۹۲/۱۲/۹ - ۲۰:۰۹
54
پاسخ
مفهوم مادر بر همه جوامع تعریفی دارد حتی اگر کارگردان و یا فیلمنامه در پرداخت آن ضعیف عمل کند ذهن مخاطبان خود این مسئله را پوشش می دهد . حال با مفهومی به نام مادر شهید که برای جامعه ما خود دارای مفاهیمی است که هر ایرانی با آن آشنا می باشد . پر واضح است که اگر در فیلم می توانست از این مفاهیم تعریف دقیقی ارائه می داد ارزش فیلم بالاتر می رفت اما با توجه به ذهنیت مخاطب ، مخاطبان خود با اثر ارتباط بر قرار می کنند
رضا
۹۳/۹/۵ - ۱۳:۳۳
25
پاسخ
رفیق با همین فرمون برو جلو که حداقل تو یک نفر تو این سینمای غریب قاعده ی فکری داری
یا علی
امین
۹۴/۱/۲ - ۱۸:۰۵
02

قربون دهنت آقا رضا.
امیدوار آقای فراستی با تلاش شبانه روزی و خستگی ناپذیر حرفشان را بزنند تا تنها مستمسک ما در مرداب سینمای ایران باقی بماند

مهدی
۹۳/۹/۸ - ۱۹:۴۷
21
پاسخ
143 یک رمز ادبی است که معنایش (یک = ای سه=لاو چهار= یو(i love you))
علی
۹۳/۱۲/۵ - ۰۶:۵۰
10
پاسخ
این فیلم و فیلم طبقه حساس، جزء معدود فیلمهایی بودند که زیبایی های واقعی شخصیت زن را به خوبی نشان دادند. نه زیبایی های دروغین و کاذب که زنانه نیست.
سعید کیا
۹۳/۱۲/۱۹ - ۰۴:۰۶
00
پاسخ
سال، سال فیلم های بد است چه در ایران چه در جهان.
فیلمساز مادر رو به زورم که شده می خواد از دنیای بیرون خارج کنه اما هرچه تلاش میکنه نمیتونه یک شخصیت درونگرا بسازه درون شخصیت تهی می ماند.اگر 2 سال گذشته و چهار سال گذسته رو هم حذف کنیم تنها یه چیز برای نشان دادن گذر زمان باقی می ماند و ان نوه مادر است.این نوه جز این چه کاربردی داره اگه به ننش نچشبیده بود و موقع دنبال بازی ننش نمگیفت اروم تر چه فرقی با بچه همسایه میکرد.مادری که در طول فیلم حتی نگاه هم به نوش نمیندازه چگونه می تونه باسه الگوییه مادر نمونه باشه.
درکل اونقدری که رنگ فیلم سرده خود فیلم سرد از اب درنیومده
صلابت روح
۹۴/۱/۱۳ - ۱۹:۱۵
31
پاسخ
سلام لطفا نظرات مقام معظم رهبری را درباره فیلم شیار 143 مطالعه بفرمایید.

http://farsi.khamenei.ir/speech-content?id=29044
علی
۹۴/۱/۲۴ - ۰۰:۰۳
20
پاسخ
بعضی قسمتهایش بی انصافی است،
در پاراگراف اول فرموده اید: "باید فرق یک انتظار معین 4 ساله با یک انتظار 15 ساله را درک کنیم – یعنی حس کنیم – که نمی کنیم."
این جمله از جنس استدلال منطقی و یا نقد کارشناسانه بر اساس معلومات و تجربیات نیست، بلکه صرفا نظر شخصی شماست چرا که شخص بنده، به عنوان یک مخاطب عام و نه یک منتقد، این انتظار 15 را حس کردم.
جواد
۹۴/۴/۹ - ۲۲:۳۹
02

حس نکردی. قبول کردی.

مسعود
۹۴/۳/۳۱ - ۲۰:۲۰
22
پاسخ
فیلم عالی بود
حسین
۹۴/۱۱/۲۵ - ۰۴:۰۷
00
پاسخ
مدتی پیش تو یکی از سایت ها نمره دهی جناب فراستی از 4 نمره به فیلم های معروف تاریخ رو دیدم. حقیقتا و طبیعتا جناب فراستی این حق رو داشتند که بر اساس نظرشون توی اون لیست به فارست گامپ..رستگاری در شاوشنک..هفت..نمره صفر داده بودن...ولی متوجه نشدم چرا به فیلمی مثل رنجر تنها هم صفر میدن و این ها رو با هم تو یک سطح قرار میدن
آقای فراستی انصاف اولین شرط نقد است.
غزل28
۹۵/۵/۱۴ - ۱۱:۱۰
00
پاسخ
به نظرم فیلم خوبی بود من فیلم خیلی زیاد نگاه میکنم در بین فیلم هایی که دیدم شیار 143فیلم قابل قبولی بود بازی مریلا زارعی عالی بود عقیده من بر این که مخاطب از دیدن فیلم لذت ببره و من این واکنش رو بعد از دیدن فیلم شیار در خیلی ها دیدم نقد های شما جناب فراستی برای من بسیار جذاب هستند از این جهت که شما حرفتون رو رک بیان می کنیداما در این که نظر شما درست است یا نه حرف بسیار است حرف من اینه مثلا اگر به نظر فراستی فیلم فیلم خوبی بود چه فایده وقتی مردم که که فیلم برای آنان ساخته شده از آن استقبال نکنند اصلا هدف از فیلم ساختن چیست به نظر شما فیلم در دنیای تو ساعت چند است فیلم خوبی است ولی این فیلم چقدر توانسته مخاطب جذب کند فیلمی که از نظر فراستی موفق است چرا خواهان ندارد فیلمی که مخاطب خاص دارد موفق نیست
All Rights Reserved by MassoudFarassati.com 2012

© Deyhim

info@massoudfarassati.com