وبسایت رسمی مسعود فراستی
زندگی اش و دیگر هیچ

از وقتی عکس اش را در بستر بیماری دیدم دلم گرفت.هی این دست و آن دست کردم که چیزی برایش بنویسم و به او بگویم بمان رئیس. جا نزن . بمان باز فیلم بساز، تا نقد کنم. تو تنها فیلمساز جشنواره ای ما هستی که لیاقت نقد داری و برای جایزه جشنواره ها، وطن نمیفروشی، خودت را هم نمیفروشی؛ حداکثر از خودت دور میشوی. خودی که با فیلم هایت چیز مهمی از آن برایمان نگفتی _ که کاش می گفتی _ .آن وقت قطعا من نوعی دیگر درباره شان می نوشتم. .یاد خاطره ای میافتم مربوط به سالها ...

اشمئزاز سادیستی (لانتوری - رضا درمیشیان - 1395)

لانتوری، فیلمی پرمدعا ، پرگو و ظاهرا پر"مساله" ای است و پرالتهاب . مسایلی از جمله: جوانان ، بحرانهای اجتماعی ، فقر و بیکاری و بی عدالتی ، اختلاف شدید طبقاتی، خشونت و عصبیت، بزه و جرم در جامعه ، اسیدپاشی و قصاص. بیشتر از این مسائل مهم جامعه ، آیا می شود در یک فیلم گفت، و در واقع هیچ نگفت؟  می دانیم که همه چیز گفتن – به شرطی که بلد باشیم - هیچ نگفتن است. و همه چیز دان ، نادان است. فیلمساز جوان بظاهرعاصی ما این همه معضل جدی را در فیلم خ ...

نقد، منتقد، عامل اخلال

سينما يک ديالوگ است، نه مونولوگ. يک گفت و شنود هدفمند است بين آن سوي پرده با اين سوي پرده.‌ در آن سو، سينماگر است که با فيلمش جهاني مي‌آفريند ظاهراً غيرواقعي، اما باورکردني و در اين سو، تماشاگر است که مشاهده مي‌کند و تجربه. سينماگر از طريق پرده با تماشاگرش ارتباط مي‌گيرد و تعامل برقرار مي‌کند. هر چه سينما متکامل‌تر شد، تماشاگرانش نيز با آن انس گرفته، رشد يافتند و با حس تربيت شده‌تر و نگاه موشکاف‌تر به پرده خيره مانده، سرگرم شده، خيال را واقع پند ...

 
All Rights Reserved by MassoudFarassati.com 2012 - 2016

© Deyhim

info@massoudfarassati.com