وبسایت رسمی مسعود فراستی
کلنجار

همچنان- و احتمالاً تا ابد- کاغذ و قلم (خودکار یا روان نویس) را ترجیح می دهم. انگار کلمات را با دست خط و روی کاغذ بیشتر حس می کنم. قلم همیشگی خودم و کاغذ کاهی ترجیحاً. هرگز با کامپیوتر ننوشته ام. قطعاً شب و موسیقی، سیگار و چای برای نوشتن بهترین اند. بدون سیگار یادم نمی آید. موسیقی- به خصوص بعضی کلاسیک ها- خیلی یاری دهنده اند. همین جا بگویم موسیقی را بیشتر از سینما دوست دارم. شده بسیاری روز ها فیلمی ندیده و چیزی نخوانده باشم، اما تقریباً نشده روزی ...

واقعی یا واقعگرا ؟ (نگاهی به کارنامه حاتمی کیا و نقدی بر «چ» - 1393)

حالا بعد از دیدن 16 فیلم از ابراهیم حاتمی کیا همچنان می شود گفت که او شاخص ترین فیلمساز سینمای جنگ و دفاع ماست. و مهمترین و بهترین فیلمهای این ژانر – به جز فیلم استثنائی سفر به چزابه ملاقلی پور- متعلق به اوست. چهار فیلم اخیر اش اما جنگی نیستند : ارتفاع پست ، به رنگ ارغوان ، دعوت ، گزارش یک جشن اجتماعی گرایند و یکی شان – ارغوان – ظاهرا عاشقانه . از بین فیلم هایش دیده بان و مهاجر – که بهترین اند – و برج مینو و آژانس مه ...

نقد، منتقد، عامل اخلال

سينما يک ديالوگ است، نه مونولوگ. يک گفت و شنود هدفمند است بين آن سوي پرده با اين سوي پرده.‌ در آن سو، سينماگر است که با فيلمش جهاني مي‌آفريند ظاهراً غيرواقعي، اما باورکردني و در اين سو، تماشاگر است که مشاهده مي‌کند و تجربه. سينماگر از طريق پرده با تماشاگرش ارتباط مي‌گيرد و تعامل برقرار مي‌کند. هر چه سينما متکامل‌تر شد، تماشاگرانش نيز با آن انس گرفته، رشد يافتند و با حس تربيت شده‌تر و نگاه موشکاف‌تر به پرده خيره مانده، سرگرم شده، خيال را واقع پند ...

 
All Rights Reserved by MassoudFarassati.com 2012

© DeyhimDesign

info@massoudfarassati.com